Toen Zoë-Amber echter besloot een pitstop in de kantine te maken om niet halverwege een groezelig tankstation wc te hoeven verduren bleek dit een onverstandige keuze. Leonie vond het namelijk nodig om de volledige kantine af te sluiten, zodat Zoë eenzaam werd achtergelaten in afwachting van bevrijding. Die liet gelukkig niet al te lang op zich wachten (aangezien ze als de bestuurder van een van de auto’s toch wel gemist bleek te worden).
De verdere autorit verliep zoals te verwachten was. Keiharde muziek en een achterbank die bij elke grote M begon te joelen om McDonalds. Gelukkig voor Kimberley en Edelmira was een Mc-ontbijt voor hun weggelegd, tot jaloezie van Jane die ook wel een vroege Egg McMuffin had gelust (geen McEgg dus miss Winklaar!)
Tegenstander de Cheetahs zit tegenwoordig op een gloednieuw park met dug-outs om jaloers op te worden. Grote ruimtes, mooie banken, tassenruimte en prachtige velden staken de dames de ogen een beetje uit. Nam niet weg dat er gespeeld moest worden tegen een (dachten wij) vrij nieuw team. De Cheetahs hadden echter versterking van een aantal pittige dames, waardoor uiteindelijk een bloedspannende pot werd weggezet.
De eerste slagbeurt beloofde veel goeds met een prachtige driehonkslag van Jane en een aantal dames die dankzij scherp honklopen en mooie slagen binnen wisten te komen. De eerste vier punten waren snel gescoord op deze manier. Deze vliegende start werd echter in de volgende slagbeurten niet volgehouden. Twee inningen eindigden namelijk na een vijftal vangballen (de dames wilden zo graag de hoogte in!) zonder punten.
In de laatste inning was het echter weer feest – en tijd voor een harde comeback. Sterke coaching van Dagmar zorgde ervoor dat de dames aan slag waar mogelijk wel de honken stalen, en met succes. Zo slidede Jane bij een steal naar het tweede honk zelfs zo fel dat haar hamstring het praktisch begaf! Beterschap daarvoor gewenst!
In het veld was het een drukte van jewelste. Helaas werden niet alle mooie ballen van Maxime beoordeeld als prachtig door de scheidsrechter. Al nam dat niet weg dat de rest van het veld en zelfs de dames op de honken Maxime aanmoedigden. Die liet ook direct een stijgende lijn zien met slagballen waar de Cheetahs ernstig moeite mee hadden en zelfs twee strike-outs! Toch wordt een arm ook moe – en kwam in de derde inning Maartje na een afwezigheid van een paar weken op de pitcherplaat te staan.
“8 ballen!’ riep de scheidsrechter om aan te geven dat ze er 8 mocht ingooien. “Is vijf ook goed?!?” reageerde kanon Maartje, waarna ze een beauty van een slagbal in de handschoen van Iris knalde. En terwijl de scheids nog na stond te gniffelen volgde Maartje met “Is drie ook goed!?” om hetzelfde kunstje nog een keer te herhalen. De dames van de Cheetahs stonden inmiddels met knikkende knieën klaar om te slaan. En dat hebben ze geweten. Maartje startte direct met een strike-out, om vervolgens de rest van de dames het zwaar moeilijk te maken.
Dit betekende dat Zoë het op het derde honk druk kreeg – waardoor ook Edelmira regelmatig in actie moest komen. Enkele fieldacties leidden tot snel gebrande spelers op drie, terwijl andere lage ballen zorgden voor een blitse tik-actie via Leonie (die helaas net iets te hoog aangegooid werd voor Maxime waardoor een dubbelspel net niet haalbaar was). Sterspeler dit potje was echter rechtsvelder Wendy die in haar tweede wedstrijd niet één maar maar liefst TWEE vangballen maakte waarvan (dezelfde) Cheetahs speelster nu vast nog om moet huilen. Prachtig spel!
Ditmaal werden ook moeiteloos de inmiddels getrainde 1-3 tactieken met regelmaat toegepast. Iris bepaalde met verve de plays die (met uitzondering van een slaapmomentje van Kimberley die het teken miste) ervoor zorgden dat de dames van Beek in het veld goed kort werden gehouden. Mogelijk was Kimberley nog druk bezig met het verkopen van een nieuw energiecontract aan Leonie – die bij een veel te dure leverancier zit. Gelukkig kon Edelmira in geheimtaal (Papiamento) ook Kimberley aansturen. Tijd voor haar om het op het tweede honk waar te maken in een paar goeie 1-3 plays.
De wedstrijd kon ondanks sterk spel en een prachtige comeback in de laatste slagbeurt net niet binnengetrokken worden. De terugreis moest met een 11-10 score in het voordeel van de Cheetahs aanvaard werden. Al werd dit weer verzacht door een mooie overwinning voor de Kickers Heren op de thuisbasis (terwijl Edelmira en Kimberley – gestoord! – eerst terug naar Tilburg togen om vervolgens weer in Maastricht te gaan kijken bij vriendlief). Een mooie pot met een score die bij de thuiswedstrijd hopelijk in winst omgezet gaat worden!
Het aantreden van dit sterrenteam betekende immers dat er eindelijke echte teamfoto’s gemaakt konden worden! (Al bleek de dames ‘netjes’ op de foto zetten toch nog best een uitdaging).
But eventually we succeeded!
Deze wist een bruisend effectieve serie ballen te lanceren en het de dames van de Condors erg moeilijk te maken. Ditmaal zelfs zonder haar been te mishandelen! Zij verhuisde hierna naar het eerste honk, waarna Maxime kon laten zien hoeveel vooruitgang er in een aantal weken te boeken is.
Slagballen zover het oog kon zien – en ditmaal geen enkele black-out! Een topprestatie dus!
Die stond te popelen om de vers getrainde 1-3 trainingen ten uitvoer te brengen, maar moest deze tactieken laten aan catcher Iris die na de eerste inning werkelijk waar elke bal praktisch wist te houden. Een beetje voorzeggen was nog nodig, maar daarna vlogen de tekens en tactieken de veldspeelsters om de oren.
Vertrouwde korte stop Edelmira zorgde er met enkele flitsende acties voor dat de ballen die het veld wel in wisten te komen effectief naar het eerste honk werden verwerkt, waar eerst Maartje en daarna Anke de blits maakten met onverbiddelijke nullen.
Kimberly begon de wedstrijd voor het eerst op het tweede honk, een positie waar de linkshandige toch altijd weer een voordeeltje heeft op de rest. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het feit dat ze zowel links als rechtsom kan slaan! Jaloersmakend, toch?
Het derde honk werd dit keer bemand door Maxime, die hier op haar vertrouwde plekje stond voordat ze de sterren van de hemel pitchte. Daarna werd ze overgenomen door Zoë-Amber, die direct express-les bunt-oprapen kreeg.
De twee insluitingsacties die lukten bij de Kickersdames konden gelukkig voor ons bij de Condors niet herhaald worden. Dagmar dacht namelijk wel eventjes als een speer naar thuis te rennen, om zich halverwege toch maar te bedenken.
Zo werd maar weer extra duidelijk dat je altijd moet blijven pushen, want na een slordige aangegooide bal wist ze uiteindelijk weer veilig terug te komen op drie, alvorens bij de volgende slagvrouw alsnog binnen te komen. Held!
kickers-waalwijk.nl 